Een kleine formaliteit, met een symbolische betekenis.

Morgen gaat het gebeuren, een kleine formaliteit met voor mij een enorme betekenis. Ik ga mij inschrijven bij de Kamer van Koophandel om weer te participeren op de arbeidsmarkt als ondernemer. Ik weet nog goed dat ik mij voor de eerste keer inschreef. De reis die volgde was een leerzame trip maar ook wel een die mede door andere omstandigheden eindigde op een dood spoor.  Of is dat wel zo? Tuurlijk veel ellende meegemaakt maar toch ook wat geleerd!

Tijdens mijn behandeling binnen de GGZ die volgde liet iemand mij iets heel belangrijks zien. Ik kreeg de opdracht om in een bak te gaan staan en de ballen die erin lagen zo snel mogelijk uit de bak te gooien tot dat deze leeg was. Tegenover mij stonden vijf concurrenten die de opdracht kregen om die ballen weer terug te gooien. Zoals je misschien begrijpt moest ik het uiteindelijk afleggen maar omdat ik net pas nieuw was in die groep probeerde ik mij vooral te bewijzen. De les was dat ik over mijn grenzen heen was gegaan en eerder had moeten stoppen omdat de opdracht eigenlijk voor mij onmogelijk was.

Maar was ik eigenlijk wel zo gek. Toen ik vroeger op het voortgezet onderwijs zat werd ik op mijn rapport vooral afgerekend op een zo hoog mogelijke score m.b.t. de bij u bekende shuttle run test. Presteren wordt je al vroeg aangeleerd, zonder je grenzen aan te geven als je bijvoorbeeld het tempo fysiek of psychisch niet gewend bent.

In die ondernemersrace ben ik in het verleden meegegaan. Er werd mij op school door de medewerkers verteld dat die studiefinanciering de ideale kans was om als ondernemer aan de slag te gaan. Ik ging van start en gooide al mijn (overheids)geld erin, maar kom nu tot de conclusie dat een huisje kopen door mijn studieschuld in combinatie met een normale baan er niet in zit.

Geld maakt niet gelukkig maar je hebt het soms wel nodig om verder te komen. Met het ondernemerschap heb ik m.b.t. mijn ideeën weer de autonomie die ik nodig heb om verder te komen. Ik bedacht vroeger ooit een spreuk en die is nog steeds van toepassing op mij en misschien voor veel meer mensen met een uitkering relevant.

“Ondernemen is de wereld verbeteren door je dromen waar te maken”

Doe de dingen die bij je passen, dan komt het in combinatie met je ervaring wel goed!

Volg je hart en gebruik je verstand waar dat nodig is!

Groet en liefs,

Roel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: